Një formë e abuzimit në familje përfshin rastet kur njëri prind e prishë raportin e fëmijës së tyre me prindin tjetër.

<b></b> Abuzimi që prindërit i bëjnë fëmijëve është aq i rëndë sa s'do ta besonit

Abuzimi që prindërit i bëjnë fëmijëve është aq i rëndë sa s'do ta besonit

23.05.2022 10:59

Abuzimi në familje mund të përfshijë raste kur njëri prind e përdor fëmijën si ‘armë’ kundër prindit tjetër, gjë që e dëmton fëmijën në mënyra degraduese.

Hulumtimi ka identifikuar se si zhvillohen këto dinamika dhe shqyrton dëmin. Ka afërsisht 5.7 milionë raste të abuzimit në familje në ShBA çdo vit, dhe në disa prej tyre, nënat dhe baballarët përdorin fëmijët për të manipuluar dhe dëmtuar prindin tjetër.

Kjo sjellje mund të përfshijë presionin e drejtpërdrejtë ndaj fëmijës për të spiunuar prindin ‘e vënë në shënjestër’ ose kërcënimin e prindit se nuk do ta shohë më kurrë fëmijën nëse shkëputet nga marrëdhënia. Një mënyrë tjetër se si një prind mund ta përdorë një fëmijë si armë përfshin kthimin e fëmijës kundër prindit tjetër.

Në këtë rast, dhunuesi e bën fëmijën të besojë se prindi tjetër nuk e ka dashur kurrë, e ka braktisur ose është i rrezikshëm dhe i pasigurt për t'u afruar. Në këtë mënyrë, dhunuesi korrupton realitetin e fëmijës, madje duke e bindur fëmijën se dhunuesi është viktimë e abuzimit.

Rezultati i këtij procesi është ajo që psikologët e quajnë "tëhuajsim prindëror". Fëmija ndihet i tradhtuar, i lënduar dhe shumë i zemëruar ndaj prindit të tjetërsuar – njësoj si një dashnor i refuzuar, por më keq, sepse përfshin një prind me të cilin fëmija kishte një lidhje kryesore dhe që përbën gjysmën e identitetit të tyre. Ajo që ndodh më pas është një kaskadë humbjesh të shoqëruara me humbje të mëdha për fëmijët.

Humbje të vetëbesimit

Fëmija shpesh humbet besimin në kujtimet ose përvojën e tij me prindin viktimë, sepse është në kundërshtim me atë që dhunuesi po i shtyn të besojnë. Shumë të rritur që u larguan nga njëri prind si fëmijë, raportojnë se ndihen të pafuqishëm dhe të shkëputur nga emocionet e tyre dhe kanë probleme me besimin tek njerëzit e tjerë.

Humbje të pafajësisë

Prindi abuzues mund të ndikojë në humbjen e pafajësisë së fëmijës duke e ekspozuar ndaj ideve dhe sjelljeve që nuk janë të përshtatshme për moshën e tij, ose në fakt nuk janë aspak të përshtatshme. Abuzuesi mund t'i kërkojë fëmijës të marrë një vendim në nivelin e të rriturve, si p.sh. të zgjedhë nëse do të ketë një raport me prindin tjetër. Prindërit abuzues gjithashtu shpesh mund të neglizhojnë nevojat zhvillimore të fëmijës, të tilla si inkurajimi i pavarësisë, dhe ndonjëherë e bëjnë fëmijën të kujdeset për nevojat e prindit.

Humbje të lidhjes prindërore

Kur një fëmijë largohet nga njëri prind, ai fillon të refuzojë gjysmën e identitetit të tij sepse është i lënduar dhe i zemëruar, dhe është shumë e dhimbshme ta pranosh këtë gjë. Fëmija refuzon gjithashtu lidhjen e rëndësishme prindërore që prindi i dhunuar kishte siguruar. Kjo humbje e lidhjes dhe ndjenjës së identitetit të përbashkët ka efekte të konsiderueshme negative afatshkurtra dhe afatgjata, të tilla si pikëllimi i pazgjidhur dhe vetëvlerësimi i ulët.

Humbje të lidhjeve më të gjera familjare

Ndërsa fëmija largohet më shumë nga prindi viktimë, fëmija gjithashtu mund të humbasë marrëdhëniet me familjen e gjerë dhe lidhjet sociale. Fëmija është i privuar nga llojet e përvojave dhe mundësive që këta individë të lidhur mund t’i ofrojnë, si mbështetja sociale ose mundësitë profesionale të mundshme përmes marrëdhënieve të tyre sociale.

Humbje të lidhjeve sociale

Disa abuzues i izolojnë fëmijët e tyre socialisht – duke i shkolluar në shtëpi, duke kufizuar miqësitë e tyre apo edhe duke i zhvendosur dhe ‘rrëmbyer’ në një shtet apo vend tjetër. Kur kjo të ndodhë, fëmija mund të humbasë të gjitha lidhjet e mëparshme sociale, arsimore, rekreative dhe kulturore. Në pamundësi për të pranuar ‘humbjen’ e prindit të tjetërsuar për shkak të aleancës abuzive që kanë krijuar me prindin dhunues, fëmijët shpesh vuajnë në vetmi.

Çfarë duhet bërë?

Për miqtë dhe të afërmit, një situatë në të cilën fëmijët janë përdorur si armë mund të jetë konfuze apo edhe të duket si e kundërta e asaj që po ndodh në të vërtetë. Të afërmit tjerë mund të mos e njohin rolin e dhunuesit dhe të mendojnë se prindi i dhunuar në fakt po e refuzon fëmijën ose është në një farë mënyre fajtor. Por të afërimit e rrethit të ngushtë janë njerëzit e pozicionuar më së miri për të ndihmuar familjen të thyejë ciklin e saj të dhunës dhe të gjejnë mënyra për të mbrojtur fëmijën.

Kur fajësojnë prindin e gabuar për abuzim, fëmija vazhdon të vuajë. Edhe profesionistët e shëndetit mendor jo gjithmonë e vlerësojnë situatën në mënyrë korrekte dhe e përqendrojnë trajtimin në marrëdhënien e fëmijës me prindin e dhunuar – ndërkohë që injorojnë ndikimin e vazhdueshëm të dhunuesit.

Statistikat më të fundit të disponueshme tregojnë se nuk ka dallime domethënëse në numrin e burrave dhe grave që janë viktima të dhunës në familje çdo vit, dhe në hulumtim nuk haset në dallime gjinore në përqindjen e prindërve që përdorin fëmijët e tyre si armë kundër partnerit.

Nëse fëmijët nuk mbrohen nga kjo ‘dukuri’ e shëmtuar, shumë marrëdhënie familjare do të vazhdojnë të mbeten të shkatërruara.

Tjera nga autori:
1